جمعه 2 فروردين 1398 | Friday 22 March 2019

بمناسبت چهلمین روز درگذشت شاعر دشتستانی عبدالرسول احمدیان منفرد مراسمی با حضور هنرمندان و شاعران برسرمزارش برگزار شد.

به گزارش دیارجنوب در این مراسم که با حضور مسئولین و به همت انجمن نوای دشتستان برگزار شد استاد بجلی فایز خوانی کرد و مهندس علی محمد کمارج رییس اداره ورزش و جوانان شهرستان و آقای جوان رییس انجمن شعر و ادب سخنرانی کردند و به بیان اشعاری از احمدیان منفرد پرداختند.
عبدالرسول احمدیان منفرد شاعر ، نویسنده و هنرمند فرهیخته دشتستانی کارمند ( اپراتور) بازنشسته اداره برق - ورزشکار علاقمند به رشته های والیبال ، فوتبال در کار طراحی به رشته خوشنویسی و در کار بازیگری به کار تئاتر ( در سنین جوانی)علاقه زیادی داشت.
وی دارای چهار فرزند دختر بنامهای فرزانه-پروانه-مهناز و مریم است.
این شاعر دشتستانی خالق پنج اثر هنری بنامهای بگذار! وطن ، وطن شود - سرخوشم به ترانه های زمین - نجات ؟! یا مرگ کارگران - جنگ آزادی ! سرخ ترین عشق من ! و گلشن اشعار! است.
تخلص شاعر « ستاره سرخ » و قالب اشعارش بیشتر در سبک شعر نو بود.
وی که تحصیلاتش فوق دیپلم در رشته برق بود از دوستداران پر و پا قرص روس ها بود که علاقه ی عجیبی به یادگیری زبان روسی داشت و کقداری هم یاد گرفت.
عبدالرسول احمدیان منفرد اصالتا تنگسیری بود ولی متولد و بزرگ شده شهر برازجان بود که حتی رییسعلی دلواری از عموزاده های پدربزرگ وی بوده است.
وی که در تاریخ 1339/2/20 چشم به جهان گشود با طلاعلایی ازدواج کرد.
وی از طرفداران ویژه ی «قشر کارگر» بود که شعار همیشگیش « برقراری صلح جهانی » بود.

ahmadian shaer 1

فرزانه احمدیان منفرد دختر مرحوم در وصف حال پدرش ضمن صحبتهایی از زحمات و وفاداریهای مادرش در دوران مریضی پدرش گفت: پدرم کتاب دیگری بنام مبانی دانش ، اخلاق ، سیاست « در پیشرفت جهان » به زبان نثر دارد که هنوز به چاپ نرسیده است وبه من وصیت کرده است که چاپش کنم.
وی اضافه کرد: پدرم از مفاخر دشتستان بود و از جمله شاعرانی که همیشه در خلوت خودش حماسه آفرینی کرد ولی آنطور که شایسته بود تکریم و تمجید نشد و مخصوصا در سالهای بیماری از یادها رفت و در آخر هم در خلوت خود آسمانی شد.
مرحوم احمدیان منفرد از سال ۸۳ مبتلا به بیماری اعصاب شد و تحت نظر دکتر بود تا اینکه خرداد ماه ۹۷ به بیماری سرطان دچار شد و بر اثر این بیماری در تاریخ 97/8/24 جان به جان تسلیم کرد.

ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1ahmadian shaer 1

ahmadian shaer 1

/

دیدگاه‌ها

#1 سهراب 1397-10-04 23:46
خدا همه رفتگان و اسیران خاک را رحمت نماید بخصوص زنده یاد احمدیان از شاعران خوب و به نام ،

چاره ای جز تسلیم در برابر ،تقدیر خداوندی نیست.

Comments are now closed for this entry

استان بوشهر

Template Design:Dima Group